زندگی یک خیال لبریز است

از سکوتی که از تو می اید

از هوایی که باز بارانیست

آرزویی که دیر می پاید

طعم تلخ سروده های مرا

در هوای بهشت باور کن

ابر!   ابر همیشه ی  رویا

این کویر همیشه را تر کن

دست در دست های تو مانده

توی طراحی خدا از تو

بعد ها طرح دیگری بکشد

طرح معشوقه ای جدا از تو

شعر شرمنده بود از اینکه

در خیابان تورا بغل بکند

آرزو داشت در جنگل

 زیر باران تو را بغل بکند

هیچ چیزی به من نیامده است

هیچ حتی همین که می بارم

هیچ حتی همین که از عشقت

سر به زانوی بغض بگذارم

پشت سر خواستی بسوزانم

پیش چشمان من تبسم کن

چیزی از من نمانده غیر از شعر

به همین شعر ها ترحم کن

میروم تا خیال تو راحت

از من و از غم غزل بشود

میروم تا دو باره چشمانت

آبروی تو در محل بشود

میروم با خودم قدم بزنم

تک و تنها شبیه این سیگار

غزلم را به باد بسپارم

روی لب ها شبیه این سیگار